هدف و آرزویم دست یابی به مدال طلای پارالمپیک ۲۰۲۰ ژاپن است / مادرم برایمان مثل پدر بود

تاریخ انتشار: دوشنبه ۲۴ مهر ۱۳۹۶ | ۱۷:۱۶ ب.ظ
هدف و آرزویم دست یابی به مدال طلای پارالمپیک ۲۰۲۰ ژاپن است  /  مادرم برایمان مثل پدر بود سامان پاکباز:پدرم به مدت ۶ سال در بستر بیماری بودند وفرهنگی بود وسال ۸۹ پدرم را از دست دادم،جا دارد همینجا از مادرم تشکر کنم به خاطر اینکه همه آن سالها مراقب پدرم بودند واجازه نداد ما فشاری را احساس کنیم.

ترنم دنا؛ ۲۴ مهر روز ملی پار المپیک است،مسابقات پارالمپیک را ویژه معلولین،جانبازان وکم توان های جسمی می دانند،آنانی که بخشی از سلامت جسمی شان را درنتیجه یک اختلال ژنتیکی،یک اتفاق وتصادف،جنگ ویا هرچیزی معادل این ها از دست داده اند.مسابقات پارالمپیک نمایش رقابت آدم هایی است که یک بار مشکلات پیش روی خود را شکست داده اند ومحدودیت هایشان را بهانه نکرده اند و در عرصه قهرمانی وپهلوانی نیز به دنبال این هستند تا به همه آدم های دنیا  وهم میهنانشان ثابت کنند، که آنان در صرف کردن فعل خواستن چیزی کم ندارند وحتی می توانند بهتر ظاهر شوند.مسابقات پارالمپیک بیشتر از مسابقات المپیک دیدنی وجذاب است، باید همه رقابت های ان را دید واز دیدن آن همه تلاش غرق لذت شد و خدا می داند این آدم ها لایق ستایش اند ،که با وجود این ضعف جسمی باز هم از پای ننشسته اند وبا اراده وجسارتی کم نظیر قدم در میدان نفس گیری چون پارالمپیک گذاشته اند.آنان باعث افتخارند در هر کشوری،با هر رنگ وملیت ونژادی .پارالمپیک نمایش زندگی است، آنجایی که می بینی ضعف ها کاملا محو می شود ومیزان تلاش عامل اهتزار پرچم کشورت می شود ،سامان پاکباز یکی از مردان پارالمپیکی ایران است ، سامان در پارالمپیک ریو درخشید، خیلی هم خوش درخشید و اولین مدال آور کاروان ایران در پارالمپیک ریو شد.مرد نقره ای پارالمپیک ایران جوانی ۲۲ساله  است ،که در شهر سی سخت زاده شده ،ولی خود را متعلق به کهگیلویه وبویراحمد وهمه مردم ایران می داند.سامان این روزها سخت مشغول تمرین است وقصد دارد خود را به بهترین شکل برای مسابقات آسیایی جاکارتای اندونزی ومسابقات پارالمپیک ۲۰۲۰ ژاپن آماده کند.مصاحبه ی زیر گفت وگویی خواندنی وجذاب با این قهرمان هم استانی به مناسبت روز ملی پارالمپیک است که اولین مدال پارالمپیک را درتاریخ این استان به ثبت رسانده و روزی که او روی سکو رفت، ما کهگیلویه وبویراحمدی ها بیشتر از همه مردم ایران  خوشحال شدیم واز این نمایش اقتدار غرق لذت شدیم.

اولین مدال های جهانی ام را در کره جنوبی کسب کردم

 

پاکباز می گوید متولد سال ۱۳۷۴ هستم ودر شهر سی سخت متولد شدم وفرزند دوم خانواده هستم  .او در خصوص ورودش به عرصه ورزش دو ومیدانی می گوید ۹سال پیش به دعوت وتشویق یکی از دوستان دو ومیدانی کار وارد این رشته شدم ولی از ابتدا هدف گذاری خاصی درباب این رشته نداشتم، اوایل بصورت تفریحی ودوستانه با دوستان به انجام تمرین می پرداختیم، ولی بعد از گذشت مدتی  تمرینات را ادامه دادیم ورکوردهای هایم افزایش پیدا کرد وبه مرور علاقمند شدم ودر مسابقات استانی ومنطقه ای وکشوری شرکت کردم وموفق به کسب مقام در سطوح مختلف شدم ودر این بازه زمانی متوجه استعداد وتوانمندی خودم در این رشته شدم واین ها همه در شرایطی حاصل شده بود که من تا سن جوانان بین افرادی که کاملا عادی بودند ومشکل بینایی نداشتند حضور داشتم ومسابقه می دادم،تا اینکه تصمیم گرفتم برای اخذ گواهینامه اقدام کنم ،پزشکان متخصص در تست ها ومعاینات گفتند چون چشمانت خیلی ضعیف هستند وبه دلیل مشکل شبکیه نمی توانی گواهینامه بگیری و این ضعف به نحوی بود که حتی با عینک ولنز نیز امکان بینایی مقدور نبود.این ملی پوش هم استانی ادامه داد مشکل کم بینایی من مادر زادی نبود واز حدود ۳ یا ۴ سال پیش کم کم چشمانم ضعیف شدند و  از طریق پزشکان متوجه شدم مشکل شبکیه  چشم دارم،بعد از مدتی به دلیل مشکلات کم بینایی در تهران کلاس بندی شدیم و بعد از آن در مسابقات انتخابی جهانی که در تهران برگزار شد  شرکت کردم وبرای مسابقات جهانی کره جنوبی انتخاب شد،م که ۲ سال ونیم پیش در اردیبهشت ۹۴ برگزار شد ودر آن مسابقات یک مدال طلا در پرتاب دیسک ویک مدال طلا در پرتاب وزنه کسب کردم که اولین مدال های جهانی من محسوب می شوند،البته پیش از حضور در رقابت های جهانی کره جنوبی دراسفند ۹۳ در مسابقات بین المللی دبی شرکت کردم که در واقع برای آمادگی برای حضور در مسابقات کره جنوبی ومحک زدن آمادگی هایم بود که در این مسابقات یک مدال طلا  درپرتاب دیسک ویک مدال نقره هم در پرتاب وزنه کسب کردم.

 

با ثبت رکورد ۱۵٫۹۸ مترموفق به کسب مدال نقره رقابت های پارا المپیک شدم

 

او اضافه کرد در اردیبهشت سال ۹۴  و درخلال  مسابقات جهانی کره جنوبی مستقیما برای مسابقات جهانی قطر انتخاب شدم که در مهرماه همان سال برگزار شد وبه مراتب سطح بالاتری نسبت به مسابقات جهانی کره جنوبی داشت وانتخابی پارالمپیک هم بود ودر آنجا در  پرتاب دیسک طلا گرفتم و درپرتاب وزنه هم مدال نقره گرفتم  ودر پرتاب وزنه سهمیه پارالمپیک ریودوژانیروی برزیل را کسب کردم.در فاصله بعد از مسابقات قطر تا پارالمپیک ریو در مسابقات داخلی وکشوری ومسابقات بین المللی دبی برای امادگی حضور در پارالمپیک شرکت کردم وسه ماه نیز زیرنظر مربی استانی تمرین کردم ودر سال ۹۵ نیز در مسابقات پارالمپیک ریو حضور یافتم  و با ثبت رکورد ۱۵٫۹۸ مترموفق به کسب مدال نقره رقابت های پارا المپیک ۲۰۱۶ در ماده پرتاب وزنه شدم.

جزء ورزشکاران اعزامی به مسابقات آسیایی اندونزی هستم

او در خصوص اولین مربی اش می گوید اولین مربی ام تا ۵ سال اول فعالیت ورزشی ام خسرو رحیم زاده بود وبعد از آن برادرم محسن پاکباز مربی ام شد و درحال حاضر برادرم مربیگری ام را برعهده دارد.این ملی پوش هم استانی گفت بعد از مسابقات ریو در فروردین ماه سالجاری برای کسب آمادگی در مسابقات بین المللی دبی شرکت کردم وبرای مسابقات بازی های کشورهای اسلامی که در کشور آذربایجان و  شهر باکو برگزار می شد انتخاب شدم ودر اردیبهشت سال جاری در این مسابقات که فقط در ماده پرتاب وزنه برگزار شد ،مدال طلا گرفتم  ودر مسابقات انتخابی جهانی که در کشور انگلیس وشهر لندن برگزار شد در رشته پرتاب وزنه وپرتاب دیسک شرکت کردم که در پرتاب وزنه طلا ودر پرتاب دیسک نقره گرفتم.او در باره فعالیت این روزهایش نیز گفت این مدت در اردو حضور داشتم وقرار است در مسابقات باشگاهی که سه شنبه هفته جاری برای افراد عادی برگزار می شود حضور پیدا کنم، چون قرار است مهرماه سال اینده مسابقات آسیایی در جاکارتای اندونزی برگزار شود وکسب موفقیت ومدال آوری در این مسابقات برای کشورهای آسیایی  خیلی مهم است وروی ان سرمایه گذاری زیادی می شود ،چنین مسابقات واردوهایی برای کسب امادگی وحضور موثرتر در چنین میادین مهمی است،من نیز با رکوردهایی که در لندن داشتم مستقیما برای حضور در مسابقات جاکارتا انتخاب شدم وجزء لیست ورزشکاران اعزامی به این مسابقات هستم  که در این بازه زمانی تا مسابقات آسیایی در چند مسابقه داخلی زیرنظر کمیته پارالمپیک شرکت می کنیم .

 

بین ۱۵۰ ورزشکار اعزامی ایران به این مسابقات ،اولین کسی بودم که مسابقه دادم

 

پاکباز درباره احساسات وجو روانی حاکم برمسابقات پارالمپیک گفت مسابقات پارالمپیک سطح بالایی دارد واوج احساسات ورزشکاران،مربیان،مسئولان ومردم است و ورزشکار فشار زیادی راتحمل می کند واینکه از وی انتظار کسب مدال می رود وهمین باعث می شود ورزشکار فشار روانی واسترس زیادی راتحمل کند ،همه ما تلاش وتمرین کرده بودیم ،این اولین حضور من دربازیهای پارالمپیک بود .بین ۱۵۰ ورزشکار اعزامی ایران به این مسابقات ،اولین کسی بودم که مسابقه دادم.در مسابقات پارالمپیک همه برای کسب مدال می آیند، در جریان مسابقات حق شش پرتاب داشتیم و  تا پرتاب پنجم، نفر پنجم بودم  وعملا شانس کسب مدال را از دست داده بودم وهمه نا امید شده بودند، حتی هم تیمی هایم می گفتند به نتیجه رسیده بودیم مدال نمی اوری.شبکه ورزش هم سه پرتاب اولم  رانشان داده بود ومردم استان هم ناراحت بودند، حتی در شبکه های اجتماعی من را حذف شده تلقی می کردند ومی گفتند این باخت چیزی از ارزش های سامان کم نمی کند،ولی  در پرتاب ششم با وجود استرس زیاد موفق شدم با کسب رکورد ۱۵٫۹۸ متر نفر دوم شوم که این موفقیت احساس خوبی را به من داد، زیرا گرفتن ورودی این مسابقات افتخار بود ما از صافی های زیادی گذشتیم وتمرینات سختی را در طی ۴ سال پشت سر گذاشتیم، که خوشبختانه نتیجه داد واولین مدال استان دراین مسابقات نیز بود که این اتفاق برایم بسیار خوشحال کننده بود.

 

به لحاظ مالی در شرایط سختی بودم

 

او درباره خانواده اش عنوان کرد پدرم به مدت ۶ سال در بستر بیماری بودند وفرهنگی بود وسال ۸۹ پدرم را از دست دادم،جا دارد همینجا  از مادرم تشکر کنم به خاطر اینکه همه آن سالها مراقب پدرم بودند واجازه نداد ما فشاری را احساس کنیم وتا جایی که می توانست همه مشکلات را به دوش می کشید ،تا حواس ما کاملا متوجه درس وفعالیت ورزشی مان باشد.ملی پوش دو میدانی کشورمان اضافه کرد به لحاظ مالی در شرایط سختی بودیم چون حقوق پدرم بعنوان یک فرهنگی بازنشسته کفاف هزینه های ورزشی قهرمانی  نبود وخانواده من مجبور شدند چند تا از زمین هایی که داشتیم را برای هزینه های ورزشی بفروشند وحتی مجبور به گرفتن وام هایی از اموزش وپرورش نیز شدیم و واقعا به لحاظ مالی وهزینه ها شرایط سختی بود.او گفت از ابتدایی که تصمیم گرفتم وارد این مسیر شوم مادرم تمایل داشت من بیشتر درس بخوانم وراضی نبود ورزشکار شوم ،چون جو حاکم بگونه ای بود که مسیر علمی روشن تر ومشخص تر بود ،ولی به مروز زمان که تمرینات وحضورم در مسابقات بیشتر شد ومتوجه توانمندی من شدند کل هزینه وانرژی خود را دراین مسیر گذاشتند وخانواده من بهترین مشوقان وهمراهان من شدند ودر این مسیر هیچ کوتاهی نکردند.

 

تا قبل از مسابقات جهانی قطر تمام هزینه هایی که صرف  می شد از جیب خودم بود

 

وی در بحث هزینه واسپانسر مالی بیان داشت تا قبل از مسابقات جهانی قطر تمام هزینه هایی که صرف می شد از جیب خودم بود چون ادارات کل ورزش وجوانان چه درسطح کشور واستانها هزینه ای برای چنین ورزش های قهرمانی هزینه بری ندارند ،در مسابقات جهانی قطر یکی از اقوام به نام جواد پاکباز هزینه هایم را برعهده گرفت وهمه هزینه مرا تامین کرد و با این وجود تاکید داشت کسی این موضوع را نفهمد، ولی من تصمیم گرفتم نام ایشان فاش شود تا این کار بزرگ وی ماندگار شود. وی ادامه داد  بعد از آن وضعیت بهتر شد وتوانستم از عهده هزینه هایم بربیایم،البته کمیته ملی پارالمپیک کمک هایی می کرد ولی میزان این کمک ها کفایت نمی کرد.وی گفت هم در سی سخت ویاسوج تمرین می کنم هفته ای دو روز در یاسوج تمرین می کنم بخاطر امکانات بیشتر وبهتر مرکز استان،در مجموع هفته ای ۷ جلسه تمرین می کنم وگاهی هم صبح وهم عصر تمرین داریم،هر جلسه تمرین ۲ساعت نیم تا ۲ ساعت و۴۵ دقیقه زمان می برد ومربی ام هم برادرم هستند.

 

برای کسی که برای ورزش قهرمانی کار می کند بزرگترین مشکل، مشکل مالی است

 

پاکباز به دشورای های این مسیر اشاره کرد وگفت برای کسی که برای ورزش قهرمانی کار می کند بزرگترین مشکل، مشکل مالی است، چرا که با  کمبود امکانات می توان تمرین کرد ولی با تغذیه ضعیف،بدون مکمل،بدون لباس مخصوص نمی توان پیشرفت کرد  که یکی از مشکلات مهم همین بحث مالی است،او افزود برخی به من می گویند چطور سی سخت تمرین می کنی ومن می گویم کسی دنبال هدف وپیشرفت باشد در همین سی سخت هم می توان کار کرد ودرمجموع در استان امکانات به نسبت خوبی پیش بینی شده،مجموع مدیریتی ورزش وجوانان استان نیز حمایت ویژه ای از من دارند ودر طی این یک سال در خواست های ما را پاسخ داده اند.پاکباز گفت ورزش قهرمانی ریسک است، ورزشکاری که هشت سال به سختی تمرین کند ورکورد بزند ولی دریک حرکت مصدوم شود واین مصدومیت با وجود این همه هزینه آن ورزشکار تمام می شود که این ریسک بزرگی است که البته بخشی از ان با حرفه ای کار کردن و پزشکی قابل جبران است .او یادآورشد تا پیش دانشگاهی درس خوانده ام وبعد از ان همه تمرکزم را بر ورزش گذاشته ام ولی با این وجود سعی کرده ام بطور میانگین چهار ساعت را در طول روز  به مطالعه  خصوصا در زمینه مباحث ورزشی اختصاص دهم واطلاعات بیشتری کسب کنم.

 

افکار مردم آنها  را محدود می کند نه معلولیت جسمی

او هدف وارزوی را اینگونه تعریف می کند می گوید برای یک ورزشکار پارالمپیکی حضور دراین مسابقات وکسب مدال است خصوصا کسب مدال طلا که من به این آرزو رسیدم ولی مدال نقره کسب کردم که همانجا هم گفتم این رنگ مدال را دوست ندارم وباید طلا کسب می کردم،من حتی بعد از مسابقات بعد از کم شدن رفت وامدها باز تمریناتم را شروع کردم علیرغم اینکه بقیه هم تیمی ها ودوستانم به استراحت ومسافرت رفتند ولی من همه حضور در مسابقات وتمرینات را مبنایی برای کسب مدال طلای پارالمپیک ۲۰۲۰ ژاپن قرار دادم ومی خواهم به یاری خدا این مدال خوش رنگ را کسب کنم.او خاطر نشان کرد نابینایان وکم بینایان وبطور کلی معلولان محدودیت هایی دارند،ولی با وجود سختی ها من شرایطم را پذیرفته ام وبا ان کنار آمده ام،بنظر من این افکار مردم است که آنها  را محدود می کند نه معلولیت جسمی .

 

کسب اولین مدال کاروان ایران در مسابقات پارالمپیک شیرینی ترین خاطره دوران ورزشی من است

 

پاکباز درخصوص خاطراتش از پارالمپیک  می گوید تا پرتاب پنجمی که در مسابقات پارالمپیک ریو داشتم تلخ ترین خاطره دوران ورزش ام ود ولی در پرتاب ششم سعی کردم حرفه ای رفتار کنم واحساساتی نشوم که به یاری خدا توانستم اولین مدال کاروان اعزامی جمهوری اسلامی ایران را کسب کنم که شیرین ترین خاطره دوران ورزشی ام شد ویک اتفاق در آن واحد خاطره تلخ وشیرین من شد که همیشه در ذهنم ماندگار است وبازتاب خوبی نیز در رسانه های داخلی کشور ورسانه ملی داشت.

این ملی پوش هم استانی از رسانه ها تقدیر کرد وگفت از ابتکار جنوب ویژه تقدیر می کنم که هم اخبار قهرمانی مرا پوشش داد وهم اینکه دغدغه مند وقت گذاشت،ماهم برای سامان این جوان شایسته هم استانی ارزو می کنیم چون دنای با صلابت واستوار همیشه در رقابت های زندگی ورزشی بدرخشد وافتخار افرین باشد وبه آرزویش که همان کسب مدال طلای پارالمپیک ژاپن است دست یابد.پارالمپیک یک رقابت ورزشی نیست بلکه میدان درس گرفتن وبه خود آمدن اس،ت تا یادمان نرود می توان با وجود محدودیت ها و معلولیت ها موفق بود ،می توان سرشار از شور زندگی بود، آنان رقابت می کنند تا به مایی که این روزها افسرده ودلمرده ایم نشان دهند امیدی هست وشور زندگی نمرده ،پارالمپیک نمایشی است از شکوه وانسانیت وزندگی، آنان باعث افتخارند، آنان فرزندان امیدوار ایرانند.

انتهای پیام/

گفتگو از مرضیه دادگر

 

  1. دنا   مهر ۲۵, ۱۳۹۶  

    پیروز باشی قهرمان!

  2. خسرو سی سخت نژاد   مهر ۲۵, ۱۳۹۶  

    درود بر سامان عزیز
    موفق باشی قهرمان

آخرين اخبار
پر بحث ترين
ایده برتر
تابناك وب
تابناك وب
ترنم دنا
تابناك وب
تابناك وب
محل كد آمار
css.php